Жената што ги запиша вкусовите на дома

Мојата приказна

Готвам откако знам за себе. Сè што знам, го научив во кујната на мојата мајка и баба — таму рецептите не се пишуваа, туку се покажуваа. Гледаш, помагаш, вкусуваш... и еден ден сфаќаш дека рацете сами знаат. Мерките беа „од око", а трпезата секогаш полна.

Кога децата пораснаа и куќата стана потивка, почнав да ги споделувам моите јадења на интернет. И тогаш почнаа пораките — од Германија, од Швајцарија, од Австралија. Наши луѓе, со години далеку од дома, ми пишуваа: „Ова мириса како кај баба ми." Тогаш разбрав дека не споделувам рецепти — споделувам дом.

„Овие рецепти не се мои. Јас само ги запишав, за да не се изгубат."

Сфатив дека ако никој не ги запише, овие јадења полека ќе исчезнат — со секоја генерација по нешто се губи. Затоа седнав и почнав да запишувам. Секој рецепт го тестирав во мојата кујна, ги измерив мерките што отсекогаш беа „од око" и ги објаснив чекор по чекор — за да ти успее уште првиот пат, каде и да си.

Денес моите книги се читаат во илјадници домови, на сите континенти. А најмногу ме радува кога ќе ми стигне порака: „Успеав. Вкусот е ист како дома." Затоа го правам ова — вкусовите на нашите мајки и баби да стигнат и до нашите деца, каде и да ги однесе животот.

— Мама