Жената што ги запиша вкусовите на дома

Мојата приказна

Готвам откако знам за себе. Сè што знам, го научив во кујната на мојата мајка и баба, каде рецептите не се пишуваа, туку се покажуваа. Гледаш, помагаш, вкусуваш... и еден ден сфаќаш дека рацете сами знаат. Мерките беа „од око", а трпезата секогаш полна.

Кога децата пораснаа и куќата стана потивка, почнав да ги споделувам моите јадења на интернет. И тогаш почнаа пораките, од Германија, од Швајцарија, од Австралија. Наши луѓе, со години далеку од дома, ми пишуваа: „Ова мириса како кај баба ми." Тогаш разбрав дека тоа што го споделувам не се само рецепти.

„Овие рецепти не се мои. Јас само ги запишав, за да не се изгубат."

Сфатив дека ако никој не ги запише, овие јадења полека ќе исчезнат. Затоа седнав и почнав да запишувам. Секој рецепт го тестирав во мојата кујна, ги измерив мерките што отсекогаш беа „од око" и ги објаснив чекор по чекор, за да ти успее уште првиот пат.

Денес моите книги се читаат во илјадници домови, на сите континенти. А најмногу ме радува кога ќе ми стигне порака: „Успеав. Вкусот е ист како дома." Затоа го правам ова: вкусовите на нашите мајки и баби да стигнат и до нашите деца.

— Мама